Bhavsāgar nāñ nīr tarī ne, jāvuñ sāme tīr, sañto;
Āshā trushṇā nadī ne sañgam, gājtāñ gam̃bhīrjī
Mansubā ṛūpī loḍh moṭā, thāvā na dī e sthir – 1
Kām krodh ne lobh moṭā, magar-macchh nī bhīḍjī
Bhāminī ṛūpī bhamrī māñthī, sāchav vuñj sharīr – 2
Surtā ṛupī saḍh chaḍāvī, shāñti ṛūp samīrjī
Nāv Hari nā nām ṛūpī, dhāro nāñgal dhīr – 3
Khevaṭ gnānī guṛū gotī, dharmī dhyānī dhīrjī
Māv kavi kahe turat tarshe, satsañgī shūrvīr – 4
ભવસાગરનાં નીર તરીને જાવું સામે તીર;
સંતો ભવસાગરનાં નીરજી. ટેક.
આશા તૃષ્ણા નદીને સંગમ ગાજતાં ગંભીરજી;
મનસુબારૂપી લોઢ મોટા, થાવા ન દીએ સ્થિર. સંતો૦ ૧
કામ ક્રોધ ને લોભ મોટા, મગરમચ્છની ભીડજી;
ભામિની રૂપી ભમરીમાંથી, સાચવવું જ શરીર. સંતો૦ ૨
સુરતા રૂપી સઢ ચડાવી, શાંતિ રૂપ સમીરજી;
નાવ હરિના નામ રૂપી, ધારો નાંગળ ધીર. સંતો૦ ૩
ખેવટ જ્ઞાની ગુરુ ગોતી, ધર્મી ધ્યાની ધીરજી;
માવ કવિ કહે તુરત તરશે, સત્સંગી શૂરવીર. સંતો૦ ૪
