Hari vinā hitkārī bījuñ koi tāṛūñ nathī;
Prabhu bhajyā nuñ Ved Purāṇe kahyuñ chhe kathī
Akkal hīṇā ālshī beṭho pāmar tuñ pathī – 1
Māt pitā sut nārī bañdhav nahi tārāñ sāthī
Añt samay e to eklā jāvuñ kyāñ mare māthī – 2
Svārthīo sañsār temāñ raho lath bathī
Sañtpuṛūsh nī sobat vinā shī thāshe gatī – 3
Akkal vañtā rāj kartā muvā mahā rathī
Devānañd kahe āpṇe jāvuñ kahuñ ṭheṭh thī – 4
Māṇas no avtār moñgho nahi male farī;
Mān marḍāi moṭap melī bhajī le Hari
Nahi to jāsho choryāshī māñ janam bahu dharī – 1
Duhkh taṇo dariyāv moṭo nahi shake tarī
Shyāmalīyā ne sharaṇe jātāñ jāshe ugrī – 2
Nirlaj tuñ navro na rahyo ghar dhañdho karī
Māyā māyā karto murakh na beṭho ṭharī – 3
Chetī le chit māñ vichārī chālje karī
Devānañd nā Nāth bhajo prem māñ bharī – 4
Bhajī le Bhagvān ne sāchā sañt ne malī;
Vachan māñ vishvās rākhe bhajan māñ bhalī
Pūrv kerāñ pāp tārāñ to jāshe ṭalī – 1
Olkhī le Avināshī rehje gnān māñ galī
Rījhshe rañg rel vhālo aḍhalak ḍhalī – 2
Kāl to vikrāl verī vikhshe valī
Kāmnī kuṭum̃b tuñne nākhshe ghañṭī māñ dalī – 3
Saty tyañ sukh dharm rahe kul tyāñ kalī
Devānañd kahe duniyā kerī akkal āñdhalī…Bhaji le – 4
હરિ વિના હિતકારી બીજું કોઈ તારૂં નથી. ટેક.
પ્રભુ ભજ્યાનું વેદ પુરાણે કહ્યું છે કથી;
અક્કલહીણા આળશી બેઠો પામર તું પથી. હરિ વિના – ૧
માત પિતા સુત નારી બંધવ નહિ તારાં સાથી;
અંત સમયે તો એકલા જાવું ક્યાં મરે માથી. હરિ વિના – ૨
સ્વાર્થીઓ સંસાર તેમાં રહ્યો લથબથી;
સંતપુરૂષની સોબત વિના શી થશે ગતી. હરિ વિના – ૩
અક્કલવંતા રાજ કરતા મુવા મહારથી;
દેવાનંદ કહે આપણે જાવું કહું ઠેઠથી. હરિ વિના – ૪
માણસનો અવતાર – રાગ : મિશ્ર ખમાજ (પદ:૩ )
માણસનો અવતાર મોંઘો નહિ મળે ફરી. ટેક.
માન મરડાઈ મોટપ મેલી ભજીલે હરિ;
નહિતો જાશો ચોર્યાશીમાં જન્મ બહુ ધરી. માણસનો – ૧
દુઃખ તણો દરિયાવ મોટો નહિ શકે તરી;
શ્યામળીયાને શરણે જાતાં જાશે ઉગરી. માણસનો – ૨
નિર્લજ તું નવરો ન રહ્યો ઘર ધંધો કરી;
માયા માયા કરતો મુરખ ન બેઠો ઠરી. માણસનો – ૩
ચેતી લે ચિતમાં વિચારી ચાલજે કરી;
દેવાનંદના નાથ ભજો પ્રેમમાં ભરી. માણસનો – ૪
ભજી લે ભગવાન ને – રાગ : ખમાચ (પદ:૪)
ભજી લે ભગવાન ને સાચા સંતને મળી. ટેક.
વચનમાં વિશ્વાસ રાખે ભજનમાં ભળી;
પૂર્વ કેરાં પાપ તારાં તો જાશે ટળી. ભજી – ૧
ઓળખી લે અવિનાશી રહેજે જ્ઞાનમાં ગળી;
રીઝશે રંગ રેલ વ્હાલો અઢળક ઢળી. ભજી – ૨
કાળ તો વિક્રાળ વેરી વિખશે વળી;
કામની કુટુંબ તુંને નાખશે ઘંટીમાં દળી. ભજી – ૩
સત્ય ત્યાં સુખ ધર્મ રહે કુળ ત્યાં કળી;
દેવાનંદ કહે દુનિયા કેરી અક્કલ આંધળી. ભજી – ૪
