Tame bhāve bhajī lyo Bhagvān, jīvan thoḍuñ rahyuñ
Kañik ātmā nuñ karjo kalyāṇ, jīvan thoḍuñ rahyuñ;
Ene dīdhel kol te bhūlī gayā, jūṭhī māyā nā moh māñ ghelā thayā, cheto cheto shuñ bhūlya chho bhān – 1
Bālpaṇjuvānī māñ aldhuñ gayuñ, nahi bhakti mārg māñ pagluñ bharyuñ, have bākī chhe temāñ dyo dhyān – 2
Pachhī gaḍhpaṇmāñ Goviñd bhajāshe nahi, lobh vaibhav dhan tajāshe nahi, bano ājthī Prabhu māñ mastān – 3
Jarā chetī ne bhakti nuñ bhātuñ bharo, kanik ḍar to Prabhujī no dil māñ dharo, chhīe thoḍā divas nā mahemān – 4
Badhā ālas māñ divso vītī jashe, pachhī ochiñtuñ Yam nuñ teḍuñ thashe, nahi chāle tamāṛūñ tofān – 5
Ej kahevuñ ā dās nuñ dil māñ dharo, chit rākhī Ghanshyām ne snehe smaro, jhālo jhālo bhakti nuñ sukān – 6
તમે ભાવે ભજીલ્યો ભગવાન, જીવન થોડું રહ્યું,
કંઇકઆત્માનું કરજો કલ્યાણ, જીવન થોડું રહ્યું.ટેક.
એને દીધેલ કોલ તે ભૂલી ગયા, જાુઠી માયાના મોહમાં ઘેલા થયા;
ચેતો ચેતો શું ભૂલ્યા છો ભાન. જીવન૦ ૧
બાળપણ જાુવાનીમાં અળધું ગયું, નહિ ભક્તિ મારગમાં પગલું ભર્યું ;
હવે બાકી છે તેમાં દયો ધ્યાન. જીવન૦ ૨
પછી ગઢપણમાં ગોવિંદ ભજાશે નહિ, લોભ વૈભવ ધન તજાશે નહિ;
બનો આજથી પ્રભુમાં મસ્તાન. જીવન૦ ૩
જરા ચેતીને ભક્તિનું ભાતુ ભરો, કાંઈક ડર તો પ્રભુજીનો દિલમાં ધરો;
છીએ થોડા દિવસના મહેમાન. જીવન૦ ૪
બધા આળસમાં દિવસો વીતી જશે, પછી ઓચિંતું યમનું તેડું થશે;
નહિ ચાલે તમારું તોફાન. જીવન૦ ૫
એજ કહેવું આ દાસનું દિલમાં ધરો,ચિત્ત રાખી ઘનશ્યામને સ્નેહે સ્મરો;
ઝાલો ઝાલો ભક્તિનું સુકાન. જીવન૦ ૬
